عید فطر آمد و گشتی سپری ماه صیام

ای دریغا که مه رحمت حق گشت تمام

روزه بگرفته برای تو همه از دل وجان

که کنی آتش دوزخ به تن خسته حرام

گرچه گشتیم گرسنه زتو داریم امید

که دهی مائده جنت و فردوس طعام

تشنگی برده که نوشیم زحوض کوثر

خوش بود گرکه علی (ع) در کف ما بدهد جام

این عبادات که کردیم بود ناقابل

لیک خواهیم که بپذیری تو از رحمت عام

راضی ما بنما ماه مبارک یارب

گر چه آنطور که خواهی تو نکردیم صیام




یابن الحسن!

                                                   

از کوي تو بوي عطر آيد

بر خيز که عيد فطر آيد

تا يار ز در نيايد امشب

اي کاش سحر نيايد امشب

بيرون نروم زميهماني

تا يار ز در نيايد امشب

امضا نشود کتاب ما تا

از يار خبر نيايد امشب

اين سي شب و روز ما نه ارزد

تا او به نظر نيايد امشب

در دام فراغ جان سپارم

آن ماه اگر نيايد امشب

از کوي تو بوي عطر آيد

بر خيز که عيد فطر آيد


امسال به قيمتم بيفزاي

بر عشق و ارادتم بيفزاي

جبرئيل گسيل خدمتم کن

بر شوق ولايتم بيافزاي

پر سوخته از شرار عشقم

سوزي به حرارتم بيفزاي

انفاس مرا محمدي کن

بر بار رسالتم بيفزاي

از نور علي منورم کن

بر نور هدايتم بيفزاي

از کوي تو بوي عطر آمد

بر خيز که عيد فطر آمد

 

٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫


اتمام ماه رمضان

حیف که ماه رمضان شد تمام

ماه دعا ماه صلات و صیام

ماه خدایی شده خود ساختن

دل ز همه شسته به او باختن

ماه پر از نور الهی شدن

خانۀ دل طور الهی شدن

شب همه شب تاب و تبی داشتیم

اشک و مناجات شبی داشتیم

ماه پر از نور الهی شدن

خانۀ دل طور الهی شدن

شب همه شب تاب و تبی داشتیم

اشک و مناجات شبی داشتیم

ماه خدا داشت چه عمر کمی

عمر کمش بود بسان دمی

ذکر خفی ورد جلی داشتیم

زمزمۀ علی علی داشتیم

روز در آغوش خدا جای ما

شب همه شب لیلۀ احیای ما

روز نفس‌ها همه بودی نماز
شب همه در ناله و راز و نیاز

روز ز سوز عطش افروختن

شب همه دم شمع شدن سوختن

نیمۀ مه هر چه سخن داشتیم

بر لب خود مدح حسن داشتیم

جلوه ز حسن ازلی داشتیم

روشنی از ماه علی داشتیم

ماه خداوند علیک السلام

رفتی و باز آمده عید صیام

عید خدا عید دعا عید نور

چشم بد از صبح دل‌آراش دور
عید قبولی صیام همه
سجده و تکبیر و قیام همه

عید وصال است وصال خدا

محو شدن محو جمال خدا

خندۀ شادی به لب روزه‌دار

آتش حسرت به دل روزه‌خوار

آنکه در این مه زده خود را به خواب
وای بر او در صف یوم الحساب

طایفه‌ای را همه با جام نور

داده خداوند شراباً طهور

وصل خدا شامل حال همه

قرب خداوند حلال همه

طایفه‌ای تلخ شده کامشان

روز شده تیره‌تر از شامشان

کور ز دیدار تجلاّی نور

دور ز رحمت خدای غفور

خار چه سهمی برَد از بوستان؟

- وصل خداوند و علی دوستان

کیست علی؟ تمامِ هست خدا

گوش خدا، دیده و دست خدا

کیست علی؟ وصی ختم رسل

کیست علی؟ عصارۀ عقل کل

کیست علی تجلی کبریا

لحم و دم و نفس رسول خدا

کیست علی؟ روح صلات و صیام

کیست علی؟ رکن قعود و قیام

سکوت ما صحبت ما یا علی است

قبولی طاعت ما یا علی است

مغز علی و دگرانند پوست

فشردۀ هزار و یک اسم هوست

یک شبش از عمر جهان برتر است

یک دمش از طاعت عالم سر است

مهر علی نور کند نار را

مهر علی لاله کند خار را



مهر علی کار مسیحا کند

مردۀ دل را علی احیا کند

مهر علی رحمت بی‌انتهاست

مهر علی تمام لطف خداست

مهر علی ولایت انبیاست

مهر علی هدایت انبیاست

مهر علی تمام ایمان بوَد

مهر علی حیات قرآن بوَد

مهر علی چراغ آئین ماست

مهر علی تمامیِ دین ماست

مهر علی کلاس عمّارهاست

نتیجه‌اش میثم تمّارهاست

ما به تولّای علی زاده‌ایم

روز ازل دل به علی داده‌ایم

این سخن خلق همه عالم است

گر چه روان از قلم «میثم» است

سرود آب و گل ما یا علی است

حرف زبان و دل ما یا علی است

 

رعيد فطر آمد كه ساقي عاشقان را جام داد

عاشقان تشنه را از جام وحدت كام داد

بعد چندي لب فروبستن ز اكل و شرب، دوست

سفره اي گسترد از احسان و بار عام داد

تا هلال ماه شوال از افق شد آشكار

ساقي از راه وفا، كام دل ناكام داد

خلعتي از تار و پود نور بر اندام جان

حضرت جانان ز لطف بيكران انعام داد

جانب ميخانه بشتابيد اي ميخوارگان

كاين زمان پير مغان، اصحاب را پيغام داد

حيف، رفت آن ماه و صد شكر آمد اين عيد سعيد

دست ساقي باز مي بوسم كه ما را جام داد

لب فرو بستيد از نوشيدني گر چند گاه

از خم وحدت شما را باده ي گلفام داد

دست افشان، پايكوبان جانب ساقي رويد

چون كه عيدي باده ي جانبخش آن خوشنام داد

روزه داران را ز راه مرحمت در صبح عيد

ايزد جان آفرين پاداش آن ايام داد

«خوش عمل» چون عيد فطر آمد ز لطف خويشتن

حضرت حق طبع ما را قدرت الهام داد.
 

 

جشن رمضان، عيد سعيد فطر


تا پيك صبا مژده ز عيد رمضان داد

او باب چنان را ز رخ ماه نشان داد

از آتش دوزخ همه را حضرت جانان

از يُمن چنين روز بكف خط امان داد

از مرحمت ماه پر از فيض و ضيافت

پاداش خداوند به ما باغ جنان داد

بشنو ز خروس سحر از بام شريعت

بر پيكر اين روز به آواز توان داد

بر مسلم و بر مسلمه اين عيد مبارك

كز نور حضورش طربي بر همگان داد

تا سود و زيان شد عملت را همه ميزان

اين عيد صيامست نشان سود و زيان داد

مقبول نمازيست نيازش بود از پي

خوش آنكه بخيل فقرا لقمه نان داد

خورشيد جهان بود همه صُم و صلاتت

كين گونه طراوت به تو و كون و مكان داد

برخيز و به شكرانه اين عيد سماع كن

زيرا رمضان را به تو حق هديه گران داد

اين روزه و اين خمس و زكاتست پريسا

بر پيکره ي مرده ي اشعار تو جان داد